Link 03.10.2008 :: 21:19 Komentuj (0)




Kiedy siedzę w pociągu jeszcze nie ruszonym,
to za szarą szybą każdy człowiek nosi w sobie własną historię.
I gdy widzę jak On przy wyartykułowaniu drugiej głoski
charakterystycznie zaokrągla usta to wiem, że Ją kocha.
I wiem też jak bardzo nie jest mi to dane.